Święty Jan z Damaszku - ikona podróżna

tempera, deska, podkład kredowo-gipsowy, srebrzenia szkliwione na złoto; 9 x 7,1 x 1,5 cm.
Rosja, XIX w.
Wizerunek Świętego w półpostaci, frontalnie, prawą ręką błogosławi, odziany w ciemne, mnisze szaty, gdzie widoczne są motywy krzyży. Nimb Świętego ujęty ornamentem perełek, na wysokości ramion w wydzielonych polach przetarte napisy objaśniające cyrylicą.
Tło i bordiura srebrzone szkliwione na złoto, ozdobnie puncowane, obramienie z motywem geometrycznej plecionki ujęte ugrowym i czerwonym pasem.
Na odwrocie liczne napisy cyrylicą, całość tekstu można przetłumaczyć jako: „Siostrze w Chrystusie, Elżbiecie, błogosławieństwo na pamiątkę wspólnego uwielbienia, modlitw, chwalenia i śpiewów liturgicznych, [dnia] września 1945 roku?. Napis kończy cytat z Ewangelii według św. Marka (9, 50): „Miejcie sól w sobie i zachowujcie pokój między sobą”.
Święty Jan z Damaszku, żył w latach (ok. 675-749), mnich, teolog i ostatni wielki Ojciec Cerkwi, Święty Kościoła katolickiego i prawosławnego. Po rezygnacji z wysokiego urzędu państwowego na dworze kalifa, zasłynął jako żarliwy obrońca kultu ikon oraz autor kluczowych dzieł doktrynalnych i liturgicznych, używanych w Cerkwi do dziś. Tradycja przypisuje mu cudowne uzdrowienie odciętej dłoni, co sprawiło, że jest orędownikiem chorych z paraliżem rąk oraz patronem farmaceutów i ikonopisarzy.
Ikony podróżne powstały z potrzeb wiernych dając im poczucie bezpieczeństwa dla ciała i duszy, pomagały skupić się na modlitwie, towarzyszyły pielgrzymom i podróżującym.