Źródło

brąz; wys. 86 cm; szer. 46 cm; głęb. 35 cm;
sygn.: Math Moreau
Francja, Paryż, ok. 1880.
Muskularny, brodaty mężczyzna, uchwycony w pełnym ekspresji ruchu podczas wylewania wody z trzymanego oburącz dzbana. Dynamiczną kompozycję domyka nienaturalnie poruszona, falująca na wietrze draperia, która imituje pęd powietrza i kaskadę wody. Figura osadzona na organicznym cokole wyobrażającym skały i elementy roślinne.
Ze względu na znaczną wagę oraz pełnoplastyczną formę wymagającą oglądu z każdej strony, rzeźba posiada zintegrowaną, obrotową podstawę.

Mathurin Moreau pochodził ze słynnej artystycznej dynastii Moreau (był synem Jean-Baptiste'a i bratem Auguste'a oraz Hippolyte'a). Początkowo uczył się w pracowni ojca, a od 1841 studiował w paryskiej École des Beaux-Arts u Etienne’a Jules’a Rameya i Augustina Dumonta. W 1842 roku zdobył prestiżową nagrodę Prix de Rome. Swoje prace regularnie prezentował na Salonach paryskich oraz Wystawach Światowych, zdobywając liczne wyróżnienia i złote medale. Sławę przyniosły mu pełne wdzięku alegorie, rzeźby dekoracyjne oraz monumentalne pomniki publiczne, które do dziś zdobią place Paryża (m.in. przy Musée d'Orsay czy Opéra Garnier).
Jego dzieła charakteryzują się płynnością linii, miękkim modelunkiem anatomicznym oraz niezwykłą dbałością o detal .