Ikona - Prazdniki

tempera, deska, podkład kredowo - klejowy, złocenia; 30,7 x 26,3 x 2,5 cm.
Moskwa, XIX w.
Scena środkowa rozbudowana z wyobrażeniem Anastasis - Zstąpienia Chrystusa do Otchłani i Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Przedstawienia te są kompozycyjnie połączone w jedną scenę, są rdzeniem wydarzeń paschalnych. W górnej strefie Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, postać Zbawiciela w mandorli która jest symbolem światłości i łaski Bożej, unosząca się nad pustym grobem i Anioł który oznajmia Zmartwychwstanie Pana niewiastom śpieszącym do grobu, by namaścić ciało Zbawiciela. Po lewej Święty Piotr. W dolnej strefie scena Zstąpienia Jezusa Chrystusa do otchłani. Zbawiciel w mandorli podaje rękę Adamowi, wyprowadzając wszystkich sprawiedliwych z otchłani - symbolizowanej przez paszczę potwora. Sprawiedliwi szerokim rzędem idą do góry, w kierunku bramy raju, widocznej w prawym górnym rogu. Na dole, po prawej stronie - scena spotkania Chrystusa z Apostołami, łowiącymi ryby na Jeziorze Galilejskim.
Centralne przedstawienie otoczone jest przez 12 głównych świąt prawosławnego roku liturgicznego, a poszczególne sceny ukazano rzędami od lewej do prawej: Narodzenie Najświętszej Marii Panny, Wprowadzenie Najświętszej Marii Panny do Świątyni, Zwiastowanie Najświętszej Marii Panny, Narodzenie Jezusa Chrystusa, Ofiarowanie Jezusa Chrystusa w Świątyni, Chrzest Jezusa Chrystusa, Wjazd Jezusa Chrystusa do Jerozolimy, Przemienienie na Górze Tabor, Wniebowstąpienie Jezusa Chrystusa, Święta Trójca Starego Testamentu, Zaśnięcie Najświętszej Marii Panny, Podwyższenie Krzyża Pańskiego.
Tło i pasy dzielące kwatery złocone. Bordiura jednolita ugrowa, w niej napisy objaśniające poszczególne sceny z kwater pisane cyrylicą; całość ujęta białą linią, zielonym i czerwonym pasem. Dwie szpongi wpuszczone w tylną część deski ikony.