Ikona - Jezus Chrystus Ukrzyżowany

tempera, deska, podkład kredowo - klejowy, złocenia, mosiądz (krzyż); 35,8 x 29,7 x 3,3 cm.
Rosja, I poł. XIX w.
W centrum wprawiony mosiężny krzyż o trzech belkach, stanowiący tło dla mniejszego, nałożonego nań właściwego krucyfiksu. W dużym krzyżu, w górnej belce przedstawiony Bóg Ojciec z rozłożonymi rękoma, poniżej Duch Święty pod postacią Gołębicy, po bokach którego dwaj aniołowie z osłoniętymi dłońmi, trzymający szaty Chrystusa, w głębokim pokłonie adorują Chrystusa. Na głównym krzyżu Jezus Chrystus Ukrzyżowany z rozwartymi w linii prostej ramionami.
Po lewej stronie Ukrzyżowanego dwie Marie: Matka Boża i Maria Magdalena, powyżej trzech wybranych Świętych.
Po prawej stronie Święty Jan Teolog (apostoł) i setnik Longinus, powyżej dwóch wybranych Świętych.
Nad mosiężnym krzyżem, w obłokach Bóg Ojciec w białych szatach z rozłożonymi rękoma
Przedstawienie należy do obszaru ikonografii staroobrzędowców, reprezentujące typ ikonograficzny określany jako stauroteka, relikwiarza Krzyża Świętego (tj. ikona z wprawionym mosiężnym krzyżem).
Krzyż - mosiądz odlew cyzelowany, dekorowany granatową emalią - miejscami przetartą na białą, wypełniającą tło, wprawiony w środek deski.
Malatura po renowacji.