Pomocnik bufetowy

konstrukcja - buczyna, orzech; fornir - orzech; okucia - mosiądz; wys. 78 cm; szer. 97 cm; głęb. 57 cm.
Polska płn.-zach., ok. 1880.
Mebel o architektonicznej, trójkondygnacyjnej strukturze; z gładkim, prostokątnym blatem, pod którym dwie szuflady ozdobione głębokim, powtarzalnym reliefem o motywie geometryczno-plecionkowym, z mosiężnymi nakładkami z uchwytami (w jednej brak uchwytu); niżej otwarta półka wsparta w przedniej części na dwóch monumentalnych, toczonych kolumnach; pod nią dwudrzwiowa szafka z płycinami z motywem roślinno-arabeskowym.
Meble tego typu, o niskiej stabilnej konstrukcji, służyły do serwowania dań oraz przechowywania obrusów i zastawy stołowej.