Secesyjny piecyk wolnostojący

żeliwo, ceramika majolikowa; wys. 72 cm; szer. 69 cm; głęb. 45 cm;
na froncie odlewany, owalny kartusz z napisem: Ster.
Europa Zachodnia (Francja lub Belgia?), ok. 1900-1910.
Wolnostojący piecyk typu "koza". Korpus zaprojektowany na planie zbliżonym do elipsy, z silnie falującą, plastyczną linią obrysową; boki i półkolistą podstawę urządzenia oplatają gałęzie sosnowe z plastycznymi szyszkami; część centralną stanowią okrągłe, ażurowe drzwiczki paleniska z motywem krzyżujących się gałązek boru z szyszkami, niżej szuflada popielnika; u góry uchwyt z toczoną rączką z białej ceramiki; nad nim ceramiczne drzwiczki na zawiasku, z kartuszem z napisem, kryjące otwór wsadowy lub wentylacyjny; z tyłu otwór do podłączenia do komina.
Piecyk charakteryzuje się organiczną, płynną formą, typową dla dojrzałego nurtu secesji. Tego typu urządzenia były bardzo cenione, ponieważ łączyły niewielkie gabaryty z wysoką wydajnością grzewczą, a przede wszystkim - stanowiły małe dzieła sztuki użytkowej.