Zegar stojący

drewno mahoniowe, mosiądz, szkło; wys. 232 cm; szer. 50 cm; głęb. 24 cm;
sygn. na tarczy: Eliezer & James / Chater London.
Anglia, Londyn, II poł. XVIII w.
Do zegara dołączone dwa klucze i korbka do nakręcania.
Zegar szafowy, prostopadłościenny, o trójczłonowej obudowie szafowej, typu long case. Od frontu jednoskrzydłowe drzwiczki z płyciną zamkniętą łukiem; powyżej profilowany gzyms, nad nim przeszklone drzwiczki zamknięte gzymsem łukowym, w zwieńczeniu dwie sterczynki.
Tarcza z mosiądzu, z grawerowanymi rzymskimi godzinami, arabskimi minutami oraz mniejszą tarczą sekundową i datownikiem (wskazanie aktualnego dnia miesiąca), wskazówki ażurowe; w górnej części wskaźnik „Strike / Silent” (bicie / cisza); dookoła reliefowe nakładki z motywem liści akantu i małżowin.
Umieszczony w łuku tarczy przełącznik „Strike / Silent” pozwalał właścicielowi ręcznie włączyć lub wyciszyć bicie godzin (np. na noc), co w XVIII wieku było zaawansowaną i pożądaną funkcją luksusową.
Mechanizm z naciągiem obciążnikowym o dwu wagach, z regulatorem wahadłowym, bijący godziny i półgodziny.

Tradycję zegarmistrzowską zapoczątkował pochodzący z Londynu James Chater (starszy) (1694-1762), który został przyjęty do prestiżowego cechu Worshipful Company of Clockmakers w 1727 r. Jego dwaj synowie: Eliezer Chater (ok. 1730-1802) i James Chater (młodszy) (ok. 1732-1800) uczyli się fachu u swojego ojca, prowadzili wspólnie pracownię w latach 1760–1780 pod adresem 3 Cherry Tree Court, Aldersgate w Londynie. Eliezer należał do cechu w latach 1751–1777 (w 1772 roku pełnił funkcję Mistrza Cechu), natomiast James był jego członkiem w latach 1753–1785. Przynależność ta gwarantowała najwyższą jakość mechanizmów i doskonałe rzemiosło.