Ikona Jezus Chrystus Pantokrator

tempera, deska, podkład kredowo-gipsowy, złocenia; 30,7 x 25 x 2,5 cm;
Rosja, I poł. XIX w.
Stan zach: malatura po renowacji.
Tego typu przedstawienie wskazuje na Chrystusa jako Władcę i Sędziego Świata oraz obietnicę zbawienia. Jezus Chrystus z uniesioną prawą dłonią w geście błogosławieństwa. Ułożenie palców nawiązuje do greckiego monogramu Chrystusa: IC XC. Połączone są dwa palce: kciuk z serdecznym. Dzięki temu palce wskazujący i zgięty środkowy przypominają litery IC. Skrzyżowane ukośnie kciuk i serdeczny w zestawie z małym palcem tworzą XC. Ułożenie interpretuje się również jako dwoistości natury Chrystusa: boskiej i ludzkiej oraz Trójcę Świętą. Otwarta Księga z tekstem w pięciu wersach, jaką Jezus trzyma w lewej dłoni, nawiązuje do jego misji nauczania. Jezus Chrystus w złoconym nimbie krzyżowym (atrybut ikonograficzny przysługujący jedynie Zbawicielowi, przypominający o jego śmierci na krzyżu). Na nimbie wypisane są greckie litery oznaczające "Jestem Który Jestem" - imię Boga, przynależne też Boskiej naturze Chrystusa. Szaty w kolorach podkreślających Jego majestat - niebieski i czerwony. Połączenie to daje nam znak niezwykłej harmonii pomiędzy tym to ziemskie, a tym co niebiańskie. Tło i nimb złocone, bordiura jednolita ugrowa ujęta jasnym i czerwonym pasem.