Praczki, 1889

olej, deska; 28 x 31 cm;
sygn. i dat. l. d.: E. Boudin. 89.
Stan zachowania: deska pęknięta pionowo, wzmocniona parkietem krzyżowym; niewielkie ubytki przetarcia malatury.

Obraz wpisany do rejestru zabytków przez Konserwatora Zabytków m.st. Warszawy, Wydział Kultury i Sztuki, Urząd Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 30 maja, L.dz.KL
VIII/2351/958/84.

Eugene Boudin - francuski malarz, prekursor impresjonizmu i jeden z pierwszych artystów konsekwentnie malujących w plenerze. Urodzony w Honfleur w Normandii, przez całe życie pozostał związany z pejzażem wybrzeża północnej Francji, zwłaszcza z okolicami Trouville i Deauville.
Boudin rozpoczynał karierę jako sprzedawca materiałów papierniczych i ram, zanim poświęcił się malarstwu. Wczesne wsparcie otrzymał m.in. od Jeana-François Milleta i Thomasa Couture’a. Kluczowe znaczenie miała jego przyjaźń z młodym Claudem Monet'em, którego zachęcił do pracy w plenerze. Monet po latach nazywał Boudina swoim pierwszym nauczycielem i podkreślał jego wpływ na własne poszukiwania malarskie.
Twórczość Boudina koncentruje się na pejzażu, scenach portowych oraz przedstawieniach eleganckiego towarzystwa na plażach Normandii. Artysta z niezwykłą wrażliwością oddawał zmienność nieba, światła i atmosfery - motywy te stały się fundamentem późniejszego impresjonizmu. Jego swobodne, szkicowe pociągnięcia pędzla oraz jasna paleta barw zapowiadają estetykę rozwiniętą przez artystów związanych z ruchem impresjonistycznym.
Boudin regularnie wystawiał w paryskim Salonie, a w 1874 roku wziął udział w pierwszej wystawie impresjonistów w pracowni Nadara. Choć stylistycznie pozostał bardziej umiarkowany niż młodsi artyści, jego znaczenie historyczne jest niepodważalne - bywa określany mianem „króla nieba” („le roi des ciels”) ze względu na mistrzowskie studia chmur i efektów atmosferycznych.
Dzieła artysty znajdują się dziś w najważniejszych kolekcjach muzealnych, m.in. w Musée d’Orsay w Paryżu, Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku czy National Gallery of Art w Waszyngtonie.
Twórczość Eugene’a Boudina stanowi istotne ogniwo między realizmem szkoły z Barbizon a dojrzałym impresjonizmem, czyniąc go jedną z kluczowych postaci malarstwa francuskiego drugiej połowy XIX wieku.