Ikona - Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca

tempera, deska cyprysowa, podkład kredowo-gipsowy, złocenia; 31,3 x 26,2 x 2,4 cm.
Rosja, Moskwa, XIX w.
Ponadto dwa wsporniki pogrążone w sztorcach ikony; na rewersie napisy.
Tło i bordiura ikony złocone, dekorowane ozdobnym grawerunkiem, obramienie ujęte ciemnym pasem.
Św. Mikołaj ur. się w Patarze w 280 r., był biskupem Miry - stolicy Licji, gdzie zmarł między 345 a 352 r. Na soborze w Nicei ostro przeciwstawił się heretyckiemu biskupowi Ariuszowi, za co został pozbawiony insygniów biskupich i wtrącony do więzienia. W więzieniu ukazał mu się Chrystus i Matka Boża, którzy zwrócili mu wolność i godność biskupią. Słynął dobrymi czynami i licznymi cudami, stąd uzyskał przydomek Cudotwórca. Na Rusi był opiekunem podróżujących, strzegł od pożarów, troszczył się o urodzaje. Świętemu Mikołajowi w folklorze ludowym przypisywano rolę taką jak najważniejszym Świętym, Aniołom, a nawet Archaniołom. Na wysokości ramion Świętego, w medalionach wyobrażenie Jezusa Chrystusa i Matki Bożej z biskupimi atrybutami. Wizerunek Świętego w półpostaci, frontalnie, z prawą ręką błogosławiącą i lewą trzymającą otwartą Księgę z tekstem w czterech wersach. Na wysokości złoconego nimbu Świętego napisy objaśniające cyrylicą "Swiatoj Nikolaj Ciudotworca"