Ikona - Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca

tempera, deska, podkład kredowo-gipsowy, srebrzenia; 31,3 x 26,5 x 3,2 cm.
Rosja, XVIII / XIX w.
Św. Mikołaj ur. się w Patarze w 280 r., był biskupem Miry - stolicy Licji, gdzie zmarł m. 345 a 352 r. Na soborze w Nicei ostro przeciwstawił się heretyckiemu biskupowi Ariuszowi, za co został pozbawiony insygniów biskupich i wtrącony do więzienia. W więzieniu ukazał mu się Chrystus i Matka Boża, którzy zwrócili mu wolność i godność biskupią. Słynął dobrymi czynami i licznymi cudami, stąd uzyskał przydomek Cudotwórca. Świętemu Mikołajowi w folklorze ludowym przypisywano rolę taką jak najważniejszym Świętym, Aniołom, a nawet Archaniołom.
Na Rusi był opiekunem podróżnych, strzegł od pożarów, troszczył się o urodzaje.
W centrum przedstawienie Świętego w całej postaci, z prawą ręką uniesioną w geście błogosławieństwa, w lewej trzyma zamkniętą Księgę. Na wysokości nimbu Świętego w obłokach Jezus Chrystus i Matka Boża.
Wizerunek Świętego otoczony jest przez 12 kwater ukazujących sceny z Jego życia i cudownych Jego uczynków.
Bordiura jednolita brązowa, w niej napisy objaśniające cyrylicą poszczególne sceny. Obramienie ujęte ciemnym i czerwonym pasem.
Ikona posiada kovczegh - wgłębienie.