Jatagan bojowy, turecki

głownia stalowa, damastowa; na płazie wewnętrznym znak w sercowatym obrysie; u nasady głowni obejmujące ją z obu stron cynowe języki o zębatej krawędzi, zdobione zygzakami wykonanymi chwiejakiem; rękojeść w okładzinach rogowych, z charakterystyczną, rozdwojoną głowicą; łączenia okładzin okryte z obu stron rękojeści szerokimi listwami, z rytą dekoracją;
stal damastowa, róg, cyna; dł. głowni 50,5 cm, krzywizna 0,7 cm, dł. całk. 64,7 cm.
Turcja lub Bałkany, XVIII/XIX w.