Orzeł, 1903

drewno (jesion? barwiony); 50 x 38 cm;
sygn. p. d.: X. Dunikowski 1903
Płaskorzeźba z przedstawieniem orła z profilu, spoczywającego na gałęzi. Relief ujęty w integralną, płaskorzeźbioną ramę.
W oferowanej pracy artysta odszedł od konwencji sztuki secesyjnej, wiotkiej i delikatnej linii na rzecz form potężnych i surowych.
Motyw ptaka drapieżnego w sztuce Młodej Polski był silnie związany z ikonografią wolności, dumy, buntu romantycznego oraz duchowej siły i potęgi twórczej.
Tak wczesna, drewniana płaskorzeźba X. Dunikowskiego to absolutna rzadkość o charakterze muzealnym - większość jego znanych rzeźb z tego okresu (jak słynne cykle Macierzyństwo czy Kobiety brzemienne) wykonywana była w gipsie, brązie lub glinie.