Ikona - Zaśnięcie Najświętszej Marii Panny

tempera, deska, podkład kredowo-gipsowy; nimby złocone; 39,8 x 31,8 x 0,9 cm;
Rosja, XIX / XX w.
W centrum przedstawienia znajduje się ciało Bogurodzicy, spoczywające na wysokim, ozdobnym łożu (marach). Przy łożu ukazani są zgromadzeni Apostołowie oraz postacie z kadzidłem i księgą. Powyżej w obłokach Jezus Chrystus trzymający w dłoniach jej duszę w postaci niemowlęcia w powijakach (prześcieradło pogrzebowe). Chrystus przybył po duszę Marii w otoczeniu Aniołów. Poniżej łoża przedstawienie apokryficznej opowieści o żydowskim kapłanie Jefoniaszu (inna wersja opowieści podaje odmienne imię - Athonios), który usiłował zniesławić Matkę Bożą, wywracając łoże z jej ciałem. Jednak zaledwie go dotknął, pojawił się Archanioł Michał z mieczem i obciął mu dłonie, które przyrosły do łoża. Gdy uczynił pokutę i nawrócił się, Bogurodzica sprawiła cud i przywróciła mu ręce.
U góry napisy objaśniające cyrylicą: "Uspienije Presviatoj Bogorodzicy"; pole Ikony, ujęte czerwonym pasem. Z tyłu ikony - dwie szpongi.