Pistolet angielski kawaleryjski jazdy gen. Wellingtona

drewno, mosiądz, stal; dł. całk. 30,5 cm.
Anglia, pocz. XIX w.; modyfikacja 1854.
Pierwotnie skałkowy, ze względu na jakość (lufa stalowa z próbami prochowymi) przezbrojony w czasach panowania królowej Victorii (1837-1901) na kapiszonowy. Na nowej blasze zamkowej cyfra panującej, pod koroną; „ V (Victoria) R (Regina)”- z przodu, przed kurkiem data przezbrojenia: „1854” i napis „TOWER”. Pod krótkim łożem drewnianym nowy wynalazek zabezpieczający pobojczyk przed zagubieniem lub utratą na polu walki. Osłona spustu mosiężna, z długimi wąsami. W dolnym, mosiężnym okuciu kolby - zamocowana antabka na taśmę (pas) łączącą broń z olstrami przy siodle.
Przykład znakomitej broni manufaktury królewskiej, która służyła po zmodernizowaniu nawet 40 lat, aż do wynalezienia broni odtylcowej.